DWOREK BELWEDER – historia

„Narodziny” i ciągłe z kolan powstawanie …

Na podstawie zgromadzonych informacji należy stwierdzić, że Chmielów to jedna z najstarszych miejscowości na obszarze obecnych granic administracyjnych powiatu tarnobrzeskiego, co więcej Kotliny Sandomierskiej. Powstanie Chmielowa datowane jest na XIII wiek, a nazwa ściśle wiąże się z rośliną, która była w swoim czasie bardzo rozpowszechniona na tym obszarze – chmielem. W 1241r. oraz 1253r. wieś zostaje zniszczona podczas najazdów Tatarów. Następnie wieś zostaje odbudowana, co trwa do 1374r. Ponowne zniszczenie wsi ma miejsce podczas kolejnego najazdu, tym razem  litewskiego. Kolejno w latach 1660r.-1665r. okoliczne ziemie oraz sama wieś po raz kolejny podupada. Z biegiem czasu jednak następuje ponowna odbudowa i  rozwój Chmielowa.

Z rąk do rąk …

Do 1772r. Chmielów był królewszczyzną. W późniejszym czasie wielokrotnie przechodził z rąk do rąk wielokrotnie będąc sprzedawanym. W latach 1772-1835 Chmielów, jako dawna wieś królewska, stanowi własność skarbu austriackiego. Po 1835r. wsie Chmielów, Jadachy i Cygany zostały sprzedane spółce Karol Perrot i Jan Jędrzejewicz. Po uwłaszczeniu w 1848r. wieś stopniowo traci charakter pańszczyźniany. W międzyczasie dobra chmielowskie przechodzą w ręce Hieronima  Schaftgotcha, aby następnie w około 1860r. zostać sprzedanym na rzecz hrabiego Jana Dzierżysława Tarnowskiego z Dzikowa, który uruchomił w Chmielowie tartak, cegielnię, młyn, gorzelnię i terpentyniarnię…

Historię czas zacząć …

W tym okresie też zaczyna się najprawdopodobniej historia dworku, który został podobno wzniesiony dla zarządcy w/w dóbr hrabiego Tarnowskiego pod koniec XIX wieku (niektóre źródła mówią o tym, iż dworek istniał już w pierwszej połowie XIX wieku). Następnie dworek ucierpiał podczas bombardowania w 1939r., lecz zostaje odbudowany. W 1945r. dworek staje się własnością władz państwowych. Od tej pory spełnia różne funkcje, m.in.  mieści się w nim  Urząd Gminy. W okresie od 1958r. do 1973r. w dworku mieści się także biblioteka publiczna. Kolejno użytkownikiem dworku jest Rzeszowskie Przedsiębiorstwo Ceramiki Budowlanej oddział w Mielcu, które zdaje sobie sprawę z wartości historycznej obiektu oraz konieczności jej zachowania. Opracowuje nawet plan rewitalizacji dla parku, wpisanego do rejestru zabytków już w roku 1948, nr rej.: 8-ZP z 4.09.1948,  na obszarze, którego znajduje się obiekt dworku. Plan rewitalizacji znajduje się obecnie w posiadaniu Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków z siedzibą w Przemyślu Delegatura w Tarnobrzegu. Następnie sam „Belweder” zostaje wpisany do rejestru zabytków pod numerem 71/A dnia 20.05.1977r. Kolejno dworek przejmuje Miasto i Gmina Nowa Dęba wykonując szereg prac remontowych, które pozwoliły mu przetrwać do czasów obecnych. W 1997 roku dworek zostaje przekazany Polskiemu Stowarzyszeniu na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Tarnobrzegu, które ma plany zorganizowania  w nim ośrodka rehabilitacyjno-edukacyjno-wychowawczego, jednak zamierzenia nie dochodzą do skutku. W 2004 roku „Belweder” z powrotem przechodzi na własność Miasta i Gminy Nowa Dęba, która  w 2005 r. dworek sprzedaje.

Nowy rozdział – puste karty …

Historia właśnie się tworzy … Obecny właściciel zapisuje jej karty …

Jeżeli osoby, które interesuje historia Dworku Belweder, znające jego losy, na przestrzeni już ponad przeszło 100 lat, wychwycą jakiekolwiek nieścisłości w materiale przez nas przygotowanym uprzejmie prosimy o kontakt. Ponadto jeżeli jesteście Państwo w posiadaniu jakichkolwiek zdjęć czy informacji, które pozwolą uszczegółowić powyższy opis zapraszamy do Dworku Belweder, chętnie posłuchamy Państwa opowieści przy ciastku i herbacie, tak jak za dawnych czasów w dworze.